Wyzwania w nazewnictwie produktów – prawne i językowe

Nazwa produktu ma ogromne znaczenie. Czasami decyduje o jego „być albo nie być” na rynku, a na pewno wpływa na to, jak jest on odbierany. Znalezienie tej idealnej nazwy wcale nie jest tak proste, jak może się wydawać. Pod uwagę warto wziąć zarówno kwestie prawne, jak i językowe. Oto najważniejsze informacje, o jakich warto pamiętać.

Dobra nazwa produktu, czyli jaka?

Zanim przejdziemy do kwestii prawnych związanych z nazewnictwem produktów, warto się przez chwilę zastanowić nad tym, co sprawia, że nazwa jest dobra. Chodzi przede wszystkim o to, aby wspomagała ona sprzedaż i wspierała budowanie marki.

Istotne kwestie to zatem:

  • łatwość zapamiętania – najlepsze nazwy produktów to takie, które większość osób jest w stanie utrwalić po usłyszeniu/zobaczeniu ich maksymalnie kilka razy. Aby tak było, najlepiej by nazwa była krótka i budziła skojarzenia,
  • „chwytliwość” – poza łatwością zapamiętania, nazwa powinna się wyróżniać tym, że budzi pozytywne skojarzenia, powiązane również z kategorią, do której należy produkt,
  • oryginalność – nazwa produktu nie powinna być zbyt podobna do innych (także ze względu na przepisy prawa, o czym więcej za chwilę), aby wyróżniała się na tle konkurencji,
  • spójność z charakterem produktu – nazwa powinna podkreślać cechy produktu, które chce się wyeksponować i budzić jasne skojarzenia.

Są to duże wymagania, szczególnie że rynek produktów jest bardzo nasycony. Sprawia to, że stworzenie kreatywnej nazwy staje się ogromnym wyzwaniem.

Nazwy produktów – wyzwania prawne

Co prawo mówi o nazwach produktu? Bardzo wiele. Przede wszystkim nazwa produktu jest jego znakiem towarowym, a zatem elementem, który daje możliwość odróżnienia towarów wytwórcy od wyrobów przygotowanych przez innych. Dlatego podlega on ochronie prawnej, która wynika zarówno z przepisów unijnych, jak i polskich, a dokładniej z:

  • art. 10 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dn. 16 grudnia 2015 r.,
  • art. 153 ust. 1 Ustawy z dn. 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

Znak towarowy, aby mógł zostać zarejestrowany, musi spełniać wiele wymogów. Są wśród nich wymienione m.in.:

  • charakter odróżniający go od innych,
  • zgodność z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami,
  • zgodność z charakterem, jakością oraz pochodzeniem geograficznym produktu – nazwa nie może wprowadzać konsumentów w błąd,
  • unikalność – znak towarowy nie może być identyczny z wcześniej zarejestrowanym.

Istotne jest też to, że nie zostaną zarejestrowane np. znaki towarowe, które składają się wyłącznie z potocznych określeń. Należy również pamiętać o wymogach związanych z prawami autorskimi – nazwa produktu nie może zawierać np. fragmentu innego utworu, np. pseudonimu znanego piosenkarza czy tytułu bestsellerowej powieści, o ile marka nie uzyskała na to zgody osoby dysponującej prawami do takiego określenia.

Równie ważna jest kwestia nieuczciwej konkurencji. Przy namingu lub rebrandingu nie można wykorzystać nazw produktów, które byłyby łudząco podobne do innych, już istniejących i rozpoznawalnych. Mogłoby to bowiem wprowadzić konsumentów w błąd.

Jak sprawdzić, czy wymyślona nazwa produktu nie została już zastrzeżona?

W realiach, w których na rynku każdego dnia pojawiają się nowe produkty, nietrudno o nieświadomy plagiat. Można się jednak przed tym uchronić. Jak to zrobić? Warto m.in.:

  • sprawdzić ogólnodostępne informacje w wyszukiwarkach internetowych, a więc wpisać w pole wyszukiwania wymyśloną nazwę i sprawdzić, jakie wyniki się pojawiają,
  • zweryfikować, czy znak towarowy nie został już opatentowany w Polsce – w bazie Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej – ani na terenie UE – tu pomoże baza Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). Podobne wyszukiwarki są dostępne na poziomie światowym.

Można również zlecić prawnikom specjalizującym się w znakach towarowych przeprowadzenie badania, które da pewność, że nie występują żadne przeszkody prawne przed skorzystaniem z danego znaku towarowego.

Warto też podkreślić, że dodatkowe wymogi istnieją w odniesieniu do rejestracji nazw i oznaczeń produktów rolniczych, środków spożywczych oraz produktów tradycyjnych – zasady w tym zakresie są regulowane przez ustawę z dn. 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych.

Naming – wyzwania językowe

W kontekście wyzwań językowych związanych z namingiem i brandingiem produktów warto sobie przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie o to, czy nazwa powinna być po polsku, czy w obcym języku, np. angielskim. Nie ma na nie jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ wiele zależy od tego, jaki komunikat chce przekazać marka.

Przykładowo, kierując produkt na rynki europejskie i chcąc pozycjonować markę produktu jako nowoczesną, można pokusić się o słowo lub zwrot z języka obcego. Jeżeli jednak wchodzą w grę produkty regionalne, tradycyjne czy rzemieślnicze, lepiej zastosować polskojęzyczne określenie. Będzie ono lepiej współgrało z oferowanym towarem.

Istotne jest również, że nazwa powinna być:

  • łatwa do zapisania,
  • prosta do wymówienia – najlepiej więc, aby nie miała więcej niż 2-3 sylaby,
  • budziła odpowiednie skojarzenia z Twoją marką – pamiętaj, że nie musisz używać całych wyrazów, ale np. zastosować grę słowną, która nada nazwie unikalności.

Potrzebujesz pomocy z dobraniem nazwy do produktu lub wsparcia w procesie brandingu? Zgłoś się do nas i zobacz, co możemy zrobić wspólnie!

< powrót